Mostrando entradas con la etiqueta Lucía. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Lucía. Mostrar todas las entradas

sábado, 9 de junio de 2012

A seda


A seda é unha substancia formada por proteínas que é segregada, en forma de fíos moi finos por algúns vermes, por iso é unha fibra natural É moi apreciada, con ela fanse teas moi finas e bonitas para fabricar pañoletas, blusas, camisas, vestidos... A seda é moi cara porque se mecesitan moitos, moitos casulos para facer un vestido.
O fío de seda é producido polos vermes de seda adultos: Os Bombix Mori  
O verme da seda: Bombix Mori
 
A SÚA VIDA COMA VERMES
Os Bombix Mori, coma todos os insectos nacen de ovos. Uns ovos negros, diminutos e peludiños. Pasan pechados neles case un ano, dende que a súas nais, unhas lindas e brancas bolboretas os deixaron pegados ás paredes da caixa e na tea que lle puxo a profe o ano pasado. Nacen a principios de primavera, cando lle comezan a saír as follas ás árbores de moreira das que se alimentan. Aínda que o seu primeiro alimento é a cáscara do seu ovo que é moi nutritivo.

A bolboreta poñendo ovos



Follas e froitos da moreira




O Bombix Mori na súa primeira idade

 Cando os vermes son pequeniños están na primeira idade e comen as folliñas tenras, despois crecen e para podelo facer teñen que mudar a pel que lle queda pequena. Mudan catro veces de pel. Cando son grandes comen e comen sen parar, son insaciables! e se poñen moi gordiños

Que gordiños!

Ata que un bo día, un primeiro, fai un casulo moi ben feitiño e pouco a pouco todos fan os seus casulos, nas esquiniñas da caixa e nos buratiños dos cartóns de ovos que lle poñemos, porque sabemos que lles gusta. Cada verme tarda catro días en rematalo.

Os vermes tardan 4 días en facer os casulos
 Dentro dos casulos están moi cómodos e se transforman en bolboretas.
Esta fase da súa vida que dura uns 17 días chámase metamorfose, porque se transforman en crisálidas, tamén chamadas pupas ou imagos 


A SÚA VIDA COMA BOLBORETAS
As bolboretas teñen que segregar un líquido moi ácido para furar o casulo e poder saír.
Cando saen son machos e femias. As femias son máis grandes pois teñen que poñer os ovos. 

Bolboretas apareándose
 Durante esta fase non comen, só se aparean e poñen os oviños que primeiro son amarelos e pouco a pouco van cambiando a castaño. Pasará un ano, ata a próxima primavera, para que nazan as novas crías.

HISTORIA DA SEDA

Conta unha lenda que un emperador chinés tiña unhas árbores no seu xardín ás que lles desaparecían as follas. Un bo día díxolle a unha princesiña que tiña que estar todos os días vixiándoas ata que descubrira quen llas roubaba. A princesiña sentouse debaixo daquelas árbores. Os días pasaban e non lograba ver ao ladrón das follas. Pero un bo día, á hora de tomar o té, plaf! algo caera dentro da súa taza. Ao intentar sacalo notou que algo pegañento se lle quedaba no seu dediño, era fío!, fío e ... máis fío! e claro, mirou para enriba e descubriu aos causantes do estrago nas follas: vermes e... máis vermes!
Cando llo contou ao emperador, este fíxolle prometer que sería un segredo e que si non o sabía gardar...  cortaríalle a cabeza!
A seda chegou a Europa por medio duns monxes que conseguiron sacala do país metendo os ovos nos seus bastóns.
Séculos máis tarde, os comerciantes venecianos comerciaron coa seda, creándose moitas fábricas na antiga Italia. Logo o mercado da seda extendeuse a Francia e pouco tempo despois comezouse a comerciar en Inglaterra, para logo empezala a levar ás Américas.
Marco Polo foi un comerciante veneciano que fixo moitos viaxes á China 


COMO SE EXTRAE A SEDA
Este ano no cole fixéronnos unha demostración: Os casulos métense en auga quente para que ablanden. Deste modo pódese tirar do fío, que pode chegar a medir uns 1.500 metros. A medida que vai saíndo o fío  se pasa a unha devanadora para logo facer os novelos. As teas fanse en telares. 
Tear de seda
 Hay moitos tipos de teas de seda: Transparentes coma o organdí a  organza e a musselina moi suaves coma o satén ou máis fortes coma o crep e o crespón. Estas teas tan especiais utilízanse para facer traxes de noiva e de festa. Vímolas na exposición que houbo no cole.

Traballo realizado por:
Andrea P., Andrea F.,Amelia, Claudia, Carmela, Eva, Martín, Rosalía, Lara, Laura B., Laura V., Lucía, Brais, Sergio. 

                 
                                                                                                                       

lunes, 28 de mayo de 2012

Santiago de Compostela


Santiago de Compostela fue, durante la Edad Media, uno de los grandes centros de peregrinación de la Cristiandad, junto con Jerusalem y Roma. En nuestros días sigue cautivando a las masas, no sólo de cristianos, sino también de turistas, atraídos por sus monumentos y por el sabor de sus antiguas calles y de sus viejos palacios.
Catedral de Santiago

Según la tradición, alrededor del año 35, Santiagoel Mayor, se encaminó a la península Ibérica y permaneció 7 años evangelizando España. Depués regresó a Jerusalem, donde fue decapitado en el año 44. Los discípulos del apóstol, transladaron su cuerpo a Galicia y lo enterraron cerca de Iria Flavia. Por diversas vicisitudes históricas, la sepultura del Santo cayó en el olvido, hasta que en el siglo IX, trás ser descubierta, se construyó en su emplazamiento la primera Iglesia Compostelana.
  
Rúas composteláns
Lucía

viernes, 30 de marzo de 2012

LOS PECES DEL ESTANQUE


Había una vezen el jardin de un palacio un hermoso estanque, en el que vivían un montón de peces rojos.  Un día el más curioso de todos quiso salir a explorar, pero no a cualquier sitio, quería ir a explorar fuera del estanque. Sus amigos le dijeron que no lo hicieran, pue los peces no pueden respirar fuera del agua.
Él no les hizo caso, tomó aire y de un brinco salió del estanque, pero al llevar unos segundos fuera del agua, el pez comprendió las razones de sus compañeros y nunca más lo volvió a hacer.
Lucía

lunes, 27 de febrero de 2012

LUCAS y LIN

Lucas, aquella mañana se despertó muy temprano. Bajó corriendo hasta la cocina, quería comprobar que era verdad que no era un sueño.
Allí estaba, en su cestita el cahorro que su padre le había traido la noche anterior.
Lucas fue corriendo junto a su padre y le dijo:
- Papá, ¿el cachorro es hembra o macho? A lo que su padre le contestó:
- ¡Es una hembra! ¿Cómo le vas a llamar?
- Se llamará ¡Lin!contestó Lucas.
Lucas volvió a la cocina a prepararse el desayuno, no paraba de observar al cachorro.
Después de desayunar estuvo todo el día jugando con Lin.
Lucía

martes, 7 de febrero de 2012

LA EXCURSIÓN


Micifú y Bigotes decidieron hacer una excursión por la mansión. Por cierto, Micifú y Bigotes son dos gatos rechonchos y de patas cortas. Lo que decía, decidieron hacer una excursión por la mansión. En primer lugar decidieron subir al desván, pensaban que allí, a lo mejor encontrarían un hermoso ratón. Hacía tiempo que no jugueteaban con uno.
Cuando llegaron al desván Micifú, sorprendido, le dijo a Bigotes:
- Antes estaba más sucio y abandonado, se nota que los nuevos dueños, lo cuidan más.
Los dos gatos, después de recorrer el desván durante un buen rato, decidieron volver al salón y allí pasaron el resto del día tumbados al lado de la chimenea.
Y así se acabó la excursión sin un mísero ratón.
Lucía

lunes, 9 de enero de 2012

LA BRUJA CARLOTA

Hace muchos años, en un bosque de Ourense, vivía una bruja malvada y su gato Rasputín. La bruja se llamaba Carlota y llevaba un vestido negro, unos zapatos negros acabados en punta, la capa negra y tambioén un gorro negro. La bruja era malvada y le gustaba hacer hechizos y pócimas a los habitantes de la aldea cercana.
Un día, Rasputín jugando tropezó con una pócima de Carlota y se la bebió. Al día siguiente Carlota estaba buscando a Rasputín pero no lo encontró, en lugar de Rasputín encontró un salvaje león y la botella de pócima vacía.
Carlota se enfadó muchísimo y lo castigó una seman entera encerrado. Carlota lo encerró en una jaula. Pasó la seman y Rasputín salió de la jaula y ya sabía todas las normas y una era no tomarse las pócimas porque ya sabía lo que le podría venir: Un castigo.
Y Rasputín Rasurado este cuento se ha acabado.
Lucía

miércoles, 2 de noviembre de 2011

LA FIESTA DEL SAMAÍN

El viernes pasado hicimos una fiesta de HALLOWEEN en clase. Lo pasamos muy bien y comimos tartas, patatas, gusanitos, galletas y aceitunas. A si comenzo mi finde semana. El sábado mi madre cogió una calabaza en la finca de mis abuelos y me la recortó. Le recortó unos ojos y una boca y le metió una vela dentro. La colocó en la cocina y, de noche, cuando me levanté a beber no me acordé de ella y me austé. El domingo mi madre se lo contó a mi padre.
Lucía

viernes, 28 de octubre de 2011

SUPER MAMÁ

Mi madre es una madre como cualquier madre me lleva al colegio, me prepara el desayuno, juega conmigo, me lleva al medico cuando estoy enferma, y muchas cosas más. Un día descubrí que no era una mamá cualquiera. Era Super Mamá porque estaba atenta a todos y a todo y descubri que eso daba mucho trabajo y ella no protestaba. 
Lucía

martes, 7 de junio de 2011

EL DELFÍN


Había una vez un delfín que tenía mucho talento. Hasta que un día actuo mal y las personas que lo estaban viendo lo abuchearon. Ese día acabó de actuar y se puso a llorar un montón. Pasó ese día y no  le abuchearon más y lloró de alegría, su madre estaba muy contenta.
Llegó la primavera y entonces decidió dejar de actuar y tuvo dos hijos que se llamaron Pipo y Nina.  Los tres vivieron muchos años y fueron muy felices.
Lucía

jueves, 17 de febrero de 2011

EL PATO QUE SE ESCAPABA

Habia una vez un patito que siempre se escapaba de su nido para jugar y su madre le reñía. Le decía que un día  se iba  a perder. Un día se alejó tanto que no supo regresar. Se dio cuenta de que estaba perdido. Su madre, al ver que no regresaba, preocupada fue a buscarlo y lo encontró llorando y con mucho miedo. Desde ese día le quedo claro que hay que obedecer a los mayores.
Lucía

jueves, 10 de febrero de 2011

Hay 115 millones de niños que no van al colegio en todo el mundo

O Día daPaz, no patio, cos medallóns da Paz

Los niños y las niñas no van al colegio porque sus padres son pobres y no tienen dinero. Hay 115 millones de niños que no acuden a la escuela.De ellos, el 60 son niñas, muchos padres que sus hijas queden en en casa para ayudarles en las tareas de casa.
Eva y Lucía

martes, 25 de enero de 2011

EL JUGUETE NUEVO

Había una vez una muñeca que se llamaba Lili. Estaba muy contenta porque su dueña siempre jugaba con ella.Pero un dia llegó un juguete nuevo a su casa que se llamaba Katrine y Lili veía que su dueña jugaba más con Katrine que con ella. Lili se sentía muy mal porque pensaba que su dueña ya no la quería a ella.
Lucía