A seda

A seda é unha substancia formada por proteínas que é segregada, en forma de fíos moi finos por algúns vermes, por iso é unha fibra natural É moi apreciada, con ela fanse teas moi finas e bonitas para fabricar pañoletas, blusas, camisas, vestidos... A seda é moi cara porque se mecesitan moitos, moitos casulos para facer un vestido. O fío de seda é producido polos vermes de seda adultos: Os Bombix Mori   O verme da seda: Bombix Mori   A SÚA VIDA COMA VERMES Os Bombix Mori, coma todos os insectos nacen de ovos. Uns ovos negros, diminutos e peludiños. Pasan pechados neles case un ano, dende que a súas nais, unhas lindas e brancas bolboretas os deixaron pegados ás paredes da caixa e na tea que lle puxo a profe o ano pasado. Nacen a principios de primavera, cando lle comezan a saír as follas ás árbores de moreira das que se alimentan. Aínda que o seu primeiro alimento é a cáscara do seu ovo que é moi nutritivo. A bolboreta poñendo ovos Follas e froitos da moreira O Bombix Mori na súa primeira idade  Cando os vermes son pequeniños están na primeira idade e comen as folliñas tenras, despois crecen e para podelo facer teñen que mudar a pel que lle queda pequena. Mudan catro veces de pel. Cando son grandes comen e comen sen parar, son insaciables! e se poñen moi gordiños Que gordiños! Ata que un bo día, un primeiro, fai un casulo moi ben feitiño e pouco a pouco todos fan os seus casulos, nas esquiniñas da caixa e nos buratiños dos cartóns de ovos que lle poñemos, porque sabemos que lles gusta. Cada verme tarda catro días en rematalo. Os vermes tardan 4 días en facer os casulos  Dentro dos casulos están moi cómodos e se transforman en bolboretas. Esta fase da súa vida que dura uns 17 días chámase metamorfose, porque se transforman en crisálidas, tamén chamadas pupas ou imagos  A SÚA VIDA COMA BOLBORETAS As bolboretas teñen que segregar un líquido moi ácido para furar o casulo e poder saír. Cando saen son machos e femias. As femias son máis grandes pois teñen que poñer os ovos.  Bolboretas apareándose  Durante esta fase non comen, só se aparean e poñen os oviños que primeiro son amarelos e pouco a pouco van cambiando a castaño. Pasará un ano, ata a próxima primavera, para que nazan as novas crías. HISTORIA DA SEDA Conta unha lenda que un emperador chinés tiña unhas árbores no seu xardín ás que lles desaparecían as follas. Un bo día díxolle a unha princesiña que tiña que estar todos os días vixiándoas ata que descubrira quen llas roubaba. A princesiña sentouse debaixo daquelas árbores. Os días pasaban e non lograba ver ao ladrón das follas. Pero un bo día, á hora de tomar o té, plaf! algo caera dentro da súa taza. Ao intentar sacalo notou que algo pegañento se lle quedaba no seu dediño, era fío!, fío e ... máis fío! e claro, mirou para enriba e descubriu aos causantes do estrago nas follas: vermes e... máis vermes! Cando llo contou ao emperador, este fíxolle prometer que sería un segredo e que si non o sabía gardar...  cortaríalle a cabeza! A seda chegou a Europa por medio duns monxes que conseguiron sacala do país metendo os ovos nos seus bastóns. Séculos máis tarde, os comerciantes venecianos comerciaron coa seda, creándose moitas fábricas na antiga Italia. Logo o mercado da seda extendeuse a Francia e pouco tempo despois comezouse a comerciar en Inglaterra, para logo empezala a levar ás Américas. Marco Polo foi un comerciante veneciano que fixo moitos viaxes á China  COMO SE EXTRAE A SEDA Este ano no cole fixéronnos unha demostración: Os casulos métense en auga quente para que ablanden. Deste modo pódese tirar do fío, que pode chegar a medir uns 1.500 metros. A medida que vai saíndo o fío  se pasa a unha devanadora para logo facer os novelos. As teas fanse en telares.  Tear de seda  Hay moitos tipos de teas de seda: Transparentes coma o organdí a  organza e a musselina moi suaves coma o satén ou máis fortes coma o crep e o crespón. Estas teas tan especiais utilízanse para facer traxes de noiva e de festa. Vímolas na exposición que houbo no cole. Traballo realizado por: Andrea P., Andrea F.,Amelia, Claudia, Carmela, Eva, Martín, Rosalía, Lara, Laura B., Laura V., Lucía, Brais, Sergio.

TEXTO LIBRE

Algunos dias  voy a la perrera con mi madre., Cuando estamos ahí hacemos un montón de cosas como dar de comer a los cachorros o sacarlos a pasear. Tambien algunos animales que estan malitos, los llevamos al hospital para que los curen. Me gustan los animales, pero hay que tener cuidado con  los animales que están emfermos. Los animales no se pueden abandonar. 
Rosalía.

El CARNAVAL EN MADRID

La semana pasada no pude ir al cole porque fui a ver a mi padre a Madrid y me contagió.
Al día siguiente de llegar me di cuenta de que tenía catarro y fiebre. En ese mismo día, por la noche, me empezó a subir la fiebre. Al día siguiente mi padre me puso el termómetro y... ¡tenía casi cuarenta de fiebre! Me tuvieron que llevar a Urgencias.
Rosalía

LAS NAVIDADES

Estas navidades he ido a ver a mi padre a Madrid. Mi padre vive en el campo rodeado de muchos animales: vacas, caballos, gatos, perros, pájaros... U ndía fuimos al teatro de Cenicienta y me lo pasé muy bien. Después fuimos a comer a un restaurante y después fuimos al parque. Al volver a casa nos metimos en la cama porque estábamos muy cansados. ¡Feliz Navidad a todos! y... ¡Feliz 2012!
Rosalía

LEYENDAS DE DIFUNTOS

En un pueblo  de  Asturias  vivió durante muchos años  el señor Cantalapiedra que habia sido alcalde durante muchos años . El pueblo estaba tan descontento con él que en las últimas elecciones no le votaron.
El señor Cantalapiedra murió un 31 de octubre y antes de morir prometió que, al año siguiente de su muerte y en la misma fecha, su espíritu volvería,  para vengarse del pueblo arruinando sus cosechas.
Los habitantes empezaron a sufrir sucesos extraños a mediados de octubre: empezaron a aparecer formas extrañas en el campo: Formas de calabazas... vampiros...
Rosalía

SUPERMAMÁ ES MI HEROÍNA

Mi mamá es una heroína. Cuando  alguien está en peligro ella acude a su rescate.
La semana pasada el  gatito del vecino se subió a un árbol y no quería bajar. Mamá fue la única que  se subió á un árbol para rescatarlo  por eso mamá es mi heroina.
Y...colorin colorado, mamá  ha ganado.
Rosalía

UN PERRITO ABANDONADO EN UN PORTAL

Un día una niña llamada  Maria  que había empezado el cole, vió un perrito  abandonado  en un portal  y le  preguntó a su  madre si se lo podía  quedar y le dijo:
-Con una condición  cuidarlo y mimarlo.
Rosalía