Mostrando entradas con la etiqueta Lara. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Lara. Mostrar todas las entradas

sábado, 9 de junio de 2012

A seda


A seda é unha substancia formada por proteínas que é segregada, en forma de fíos moi finos por algúns vermes, por iso é unha fibra natural É moi apreciada, con ela fanse teas moi finas e bonitas para fabricar pañoletas, blusas, camisas, vestidos... A seda é moi cara porque se mecesitan moitos, moitos casulos para facer un vestido.
O fío de seda é producido polos vermes de seda adultos: Os Bombix Mori  
O verme da seda: Bombix Mori
 
A SÚA VIDA COMA VERMES
Os Bombix Mori, coma todos os insectos nacen de ovos. Uns ovos negros, diminutos e peludiños. Pasan pechados neles case un ano, dende que a súas nais, unhas lindas e brancas bolboretas os deixaron pegados ás paredes da caixa e na tea que lle puxo a profe o ano pasado. Nacen a principios de primavera, cando lle comezan a saír as follas ás árbores de moreira das que se alimentan. Aínda que o seu primeiro alimento é a cáscara do seu ovo que é moi nutritivo.

A bolboreta poñendo ovos



Follas e froitos da moreira




O Bombix Mori na súa primeira idade

 Cando os vermes son pequeniños están na primeira idade e comen as folliñas tenras, despois crecen e para podelo facer teñen que mudar a pel que lle queda pequena. Mudan catro veces de pel. Cando son grandes comen e comen sen parar, son insaciables! e se poñen moi gordiños

Que gordiños!

Ata que un bo día, un primeiro, fai un casulo moi ben feitiño e pouco a pouco todos fan os seus casulos, nas esquiniñas da caixa e nos buratiños dos cartóns de ovos que lle poñemos, porque sabemos que lles gusta. Cada verme tarda catro días en rematalo.

Os vermes tardan 4 días en facer os casulos
 Dentro dos casulos están moi cómodos e se transforman en bolboretas.
Esta fase da súa vida que dura uns 17 días chámase metamorfose, porque se transforman en crisálidas, tamén chamadas pupas ou imagos 


A SÚA VIDA COMA BOLBORETAS
As bolboretas teñen que segregar un líquido moi ácido para furar o casulo e poder saír.
Cando saen son machos e femias. As femias son máis grandes pois teñen que poñer os ovos. 

Bolboretas apareándose
 Durante esta fase non comen, só se aparean e poñen os oviños que primeiro son amarelos e pouco a pouco van cambiando a castaño. Pasará un ano, ata a próxima primavera, para que nazan as novas crías.

HISTORIA DA SEDA

Conta unha lenda que un emperador chinés tiña unhas árbores no seu xardín ás que lles desaparecían as follas. Un bo día díxolle a unha princesiña que tiña que estar todos os días vixiándoas ata que descubrira quen llas roubaba. A princesiña sentouse debaixo daquelas árbores. Os días pasaban e non lograba ver ao ladrón das follas. Pero un bo día, á hora de tomar o té, plaf! algo caera dentro da súa taza. Ao intentar sacalo notou que algo pegañento se lle quedaba no seu dediño, era fío!, fío e ... máis fío! e claro, mirou para enriba e descubriu aos causantes do estrago nas follas: vermes e... máis vermes!
Cando llo contou ao emperador, este fíxolle prometer que sería un segredo e que si non o sabía gardar...  cortaríalle a cabeza!
A seda chegou a Europa por medio duns monxes que conseguiron sacala do país metendo os ovos nos seus bastóns.
Séculos máis tarde, os comerciantes venecianos comerciaron coa seda, creándose moitas fábricas na antiga Italia. Logo o mercado da seda extendeuse a Francia e pouco tempo despois comezouse a comerciar en Inglaterra, para logo empezala a levar ás Américas.
Marco Polo foi un comerciante veneciano que fixo moitos viaxes á China 


COMO SE EXTRAE A SEDA
Este ano no cole fixéronnos unha demostración: Os casulos métense en auga quente para que ablanden. Deste modo pódese tirar do fío, que pode chegar a medir uns 1.500 metros. A medida que vai saíndo o fío  se pasa a unha devanadora para logo facer os novelos. As teas fanse en telares. 
Tear de seda
 Hay moitos tipos de teas de seda: Transparentes coma o organdí a  organza e a musselina moi suaves coma o satén ou máis fortes coma o crep e o crespón. Estas teas tan especiais utilízanse para facer traxes de noiva e de festa. Vímolas na exposición que houbo no cole.

Traballo realizado por:
Andrea P., Andrea F.,Amelia, Claudia, Carmela, Eva, Martín, Rosalía, Lara, Laura B., Laura V., Lucía, Brais, Sergio. 

                 
                                                                                                                       

viernes, 25 de mayo de 2012

Ourense


O río Miño ao seu paso por Ourense
Ourense é a cidade capital da provincia de Ourense (Galicia).
No ano2010 tiña casi 109 mil habitantes.
Está situada no surleste de Galicia.
A orixe da cidade é romana.
A xente traballa sobre todo en traballos de servizos.

A estación do Empalme
O tren é moi importante, o máis importante de Galicia xa que todos os trens que entran en saen de Galicia pasan pola estación do Empalme.
A cidade está cruzada polo río  Miño e ten moitas pontes: A Ponte Vella ou Romana, A Ponte do Milenio, Ponte Nova, Viaduto (para o tren)...

Termas da Chavasqueira
Son moi coñecidas as súas fontes de augas termais: A Chavasqueira,  TinteirO, Burga do Muíño, Outaríz, As Burgas.

A festa dos Maios é unha festa típica de >Ourense
Unha festa típica da cidade é a festa dos Maios, para celebrar a primavera. Tamén festexamos o Magosto e o Entroido. 
Lara

 UN POUCO DE HISTORIA
A Ponte Vella
Ourense é a terceira cidade galega, trás Vigo e a Coruña con 108.673 habitantes.
Está situada no surleste de Galicia e está atravesada polo río MIño. A orixe da cidade é romana e aínda que non hai acordo, supónse que o seu topónimo débese a que foi bautizada polos romanos, posiblemente coma a cidade "Do Ouro" (Auriense) pola súa enorme abondancia deste metal, o que a converteu nun lugar importante da provincia romana Hispania, ata que se esgotaron as reservas do preciado metal dourado que daquela podíase encontrar no curso do río Miño.
A praza Maior
Outros pobos que pasaron pola historia de Ourense son os Celtas que fixeron castros, os romanos, dos que xa falamos e nos deixaron a ponte romana, chamada hoxe a Ponte Vella e os suevos que fixeron a primeira eirexa católica, A eirexa de San Martín que é o patrono da nosa cidade.

Carmela

viernes, 27 de abril de 2012

Actividades arredor do Día do Libro II: Os padriños lectores

Ayer Lucía me leyó un libro de Gerónimo Stillton que se titulaba Gerónimo Stillton Trás la Pista del Yeti Era así : Geronimo estaba sentado en el sillón viendo la tele y salía un anuncio de una loción para el pelo. Pidió doce paquete y cuando se lo llevaron, tenía una factura con muchos ceros. El cuento era más largo , pero no dio más tiempo.
Xian
Hoy, despues del recreo fuimos otra vez al patio del recreo para que los mayores nos leyeran un cuento. El que me leyeron a mi, fue Gerónimo Stillton y el Tercer Viaje al Reino de la Fantasía. Me gustó mucho. Era muy interesante. Hay dos partes que me guastaron mucho. ¿Quereis saber cuales? La primera fue, que Gerónimo se había comido un montón de pizza de mozzarella y, al final, por la noche dijo:
-Creo que exageré con la pizza.
La segunda cosa que más me gustó fue, que, a la noche, Gerónimo se iba a beber 30 manzanillas. ¿Mucho, no? Después se cayeron todas y Gerónimo tuvo que recogerlas. Entonces se pinchó con un trozo de taza y fue al baño a coger una tirita. Resbaló con un charco y... cayó en el retrete.
Me gustaron tanto las aventuras de G-S. que yo... ¡Quiero que me compren un libro!
Lara

A mellor madriña do mundo:
Onte foi o dia das madriñas e os padriños lectores a min me escolleu Alba e leeume un libro de poesías e outro que era El Primer Quijote. Eu me partínme de risa, de risa jajajaja!  e Alba lee tan ben coma min e antes de irnos fixéronnos un agasallo.  A min  tocoume unha foto.
Gabriel.





miércoles, 14 de marzo de 2012

EL BUHO

Buho real
Los buhos son aves rapaces nocturnas. Sus plumas suelen ser de color castaño. Tienen unas plumas levantadas en la zona de sus oídos y se llaman orejas. Su pico es fuerte. Se alimentan de pequeños mamíferos y aves. Suelen se solitarios. Sólo se juntan en pequeños grupos en las migraciones.
Viven en los bosques.
Usan nidos grandes construídos por otras aves y abandonados. Suelen poner dos huevos cada vez.
Hay difrentes clases de buhos: El buho real es el más grande, el buho chico es le más pequeño y el buho nival es blanco y vive en el Ártico.
Lara

lunes, 27 de febrero de 2012

LOS OCHO CONEJITOS (2)

¿Recordais a los conejitos?.
Hoy el conejo malo va a hacer su venganza.
Los ocho conejitos están desayunando y contándoles a su madre lo ue habían soñado.
- Mami, mami, nosotros cuatro hemos soñado que el conejo malo escaparía de los granjeros y pensaría su plan el el bosque, dijo un conejito que se llamaba Pablo.
- Mami, notras cuatro hemos soñado que su espíritu vivo sería el que haría su venganza, dijo Lola, una conejita.
- Niños, teneis que saber que ese conejo nunca cumple lo que dice, no le hagais caso. Seguro que ya habrán hecho estofado de conejo, dijo la madre.
En el cole, cuando fue la hora del recreo, no podían parar de pensar en lo que había dicho su madre.
Mientras tanto, en la granja estaban intentando hacer estofado con el conejo, pero... el conejo intentaba huir, pero hicieron estofado con él. El olor de estofado se olía por toda la granja.
- ¡Mmmmm que bien huele!- decían todos en la granja.
Después del cole, los ocho conejitos estaban empezando a creer en lo que le había dicho su madre, porque había olido el olor del estofado.
Al llegar a casa le habían dicho a su madre:
- ¡Mamá, tenías razón!
Pero... el repartidor había traído una carta que ponía: "Ayúdame hermana, en el bosque hay un fantasma que está asustando a todo el bosque. Saludos. Tu hermano Lucas.
La madre de los ocho conejitos estaba muy asustada, se lo dijo a sus hijos y fueron al bosque.
Al llegar al bosque vieron que el fantasma era el conejo malo.
- ¡Para ya! dijo Lola.
- Te voy a matar por gritarme dijo el conejo malo.
- Nooo, dijo Pablo y le dió en su punto débil y, desapareció.
Al volver a casa le dijo Lola a Pablo:
Gracias por salvarme.
De nada, dijo Pablo.
Y se fueron a cenar a casa.
(Continuará)
Lara

lunes, 30 de enero de 2012

LOS OCHO CONEJITOS


Había una vez una granja,donde vivía una preciosa conejita. Aquella conejita tenia ocho conejitos muy monos y graciosos.Crecían muy bien, y, a veces, hacen alguna travesura.A veces pequeña y otras veces grande.Todo iba genial hasta que un día un conejo dijo:
Los granjeros han dicho que pronto van a escoger algún conejo para comer.Ah! y quieren los más jugosos.
-Los más jugosos son los ocho conejitos,dijo un conejo.
Todos estaban con aquel conejo,que...tambien es joven.
Su madre le dijo a sus hijos:
-Cuando los granjeros vengan, escondeos.
- Vale, lo haremos- dijo el mayor.
Pasaron 10 minutos y llegaron los granjeros.
Los granjeros ya habían escogido. ¿Sabeis cual habían escogido?... Pues.... habían escogido al conejo que dijo que elegirían a los ocho conejitos.
Cuando el granjero cogió al conejito gritó:
¡Me vengaré por esto!
Continuará...

miércoles, 16 de noviembre de 2011

¿QUE SUEÑO TIENES?


Había una vez en un pueblecito una niña que se llamaba Amelia pero todos la llamaban Ame.
Ame siempre tuvo un sueño, que siempre queria que Papá Noel o los Relyes Magos se lo cumplieran.
¿Sabeis que hizo Ame para que estas Navidades se cumpliera su sueño? Por supuesto... ¡Hacer los deberes!
Paso un mes y ahora la fecha es 24-12 así que faltan 10 minutos para que llegue Papá Noel.
- ¡Venga Ame! ¡Duérmete o Papá Noel  no vendrá! Le dicía su madre a gritos.
- ¡Venga mamá! ¡déjame diez minutos! Decía Ame, gritando más que mamá.
Pero después de cinco minutos, Ame se fue a la cama, bien dormidita y bien calentita, para que Papá Noel pudiera darle muchos regalos. A la mañana siguiente Ame se levantó, cogio su bata y se fue a la sala. De repente... ¡No había nada para ella!
Supervisó toda la casa, y... ¡Su sueño se cumplió!
¿Sabeis que era?... ¡QUE TODOS SEAN FELICES!
Lara

martes, 27 de septiembre de 2011

EL MUNDO MAGICO

Había una vez una niña que se llamaba Laura y no creía en las cosas mágicas, pero... eso cambió el día de su cumpleaños, a las cinco de la tarde, jugando a la pelota y... ¡Encontró un unicornio y dijo :
- Un... un... un... ¡unicornio! ¡No puede ser, estoy soñando! y Laura se pellizcó y dijo el unicornio:
- No estás soñando. He oido  que no crees en las cosas mágicas.
- Pues si, dijo Laura. Entonces  abre esta puerta y verás algo precioso, dijo el unicornio.
Pues vale, dijo Laura y entró en la puerta y vio un mundo precioso y desde entonces creyó en las cosas mágicas.
 Lara

miércoles, 15 de junio de 2011

LILA, LILA, LILA... El pajarito de Nerea.


Nerea se que te pusiste triste porque que se te ha muerto Lila, pero tienes que seguir ¿Sabes? Yo  tambien me siento igual  que tu. Y...¿Sabes que? Puede que Lila ya no estee en la Tierra  pero... ¡Igual esta en el cielo contigo¡ Y...
 ¡¡¡NO TE RINDAS!!!
Lara

martes, 3 de mayo de 2011

LA GRAN PELÍCULA


En las vacaciones de semana santa voy a ver una película. No sé mucho de ella, pero hoy lo voy a descubrir.  Sé que es muy graciosa. La película se llama Hop. Es de un conejo que quería tocar la batería. El conejo vivía en la isla de Pascua.
Se fue de allí para cumplir su sueño y encontró un chico que quería  ser el Conejo de Pascua.
Mientras, en la isla de Pascua, su padre no encontró a Hop, su ayudante Carlos, el pollito, quería ser su sustituto para ser el Conejo de Pascua. Entonces encerró Carlos a todos los conejos. Entonces el jefe pregunto a Carlos que estaba haciendo. Y dijo:
-Cudeca que en frances significa cudeca.
Esto es lo que os puedo decir. Si quereis saber más, aun echan la película.                                                      !Buena suerte! a ver que pasa.                                                                                                                               LARA

viernes, 1 de abril de 2011

O SOÑO FANTASÍA.

Había unha vez unha nena que se chamaba Lola. Un día na casa de Lola encontrou Lola unha porta no chan . Cando Lola abriu a porta apareceu un túnel.  Lola lanzouse ao túnel e berrou :
-¡Aaaaah! Cando chegou ao final era moi estrano: Había un tarro de galletas. Comeu unha galleta. Entón iba encollendo ata que se quedou tan pequena coma unha formiga. Despois foise a tomar o té. Os que tomaban o té estaban tolos.
Despois decidiu:
 -Non , non , non. Non quero estar aquí. Intentou saír. E conseguiu saír ¡Era un soño!
 Lara

lunes, 28 de marzo de 2011

O MUNDO AO REVÉS

Había unha vez unha nena que se chamaba Lucía. Un día na clase atopou un espello, pero antes non había ningún. Lucía acercouse, e un forte vento levouna dentro do espello. Cando entrou no espello parecía que estaba na mesma clase, pero non era así: Lucía  estaba no teito,  pero o teito era o chan.
Lucía preguntou aos compañeiros:
-Pero este mundo está ao revés ou qué?
E dixeron os seus compañeiros:
-Aquí todo está ben.
Lucía explicoulles aos seus compañeiros que ese mundo está ao revés. Lucía volveu ao seu mundo e prometeulles que volvería de visita outro día.                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                         Lara                       

martes, 22 de marzo de 2011

AS NOSAS PRIMEIRAS POESÍAS: I

                                          
EL CAMPEÓN
 Mi misión era arreglar el apagón,
y como lo hice muy bien,
me eligieron campeón:
Me pusieron una medalla de oro
y me dieron dinero
¿cuantos problemas quedaron?: cero
Martín

LA BRUJA

Había una vez una bruja
que se llamaba Maruja
Y se pinchó en el culo con una aguja.
Claudia

RIMAS EN ON
Yo soy un campeón
jugando al balón.

Conozco a un león
que sabe conducir
un camión,
y también un camaleón
que toca el acordeón.

Me pongo un blusón,
un gran pantalón
 para ir a pasear
con un salchichón
tan rojo como un corazón.
Al final vino un nubarrón
y nos cayó un chaparrón.
Lara

viernes, 11 de marzo de 2011

ME DIVERTÍ MUCHO EN EL CARNAVAL

El viernes me lo pasé genial .El sábado fui a la calle del Paseo y me compré un perrito. El domingo fui al desfile. El lunes, a la Alameda. El martes, a Xinzo al desfile y me dieron una pizza. También leí un cómic de Tintín y el capitan era muy patoso, patosisimo. Y el miercoles voy al parque porque es el día del entierro de la sardina. Asi se acaba el carnaval.
Lara

jueves, 27 de enero de 2011

EL MONASTERIO DE OSEIRA


Ayer fui a Oseira. Allí visité el monasterio con papá y con mamá y me compraron un
bolígrafo con luz.
Lara