Mostrando entradas con la etiqueta Amelia. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Amelia. Mostrar todas las entradas

sábado, 9 de junio de 2012

A seda


A seda é unha substancia formada por proteínas que é segregada, en forma de fíos moi finos por algúns vermes, por iso é unha fibra natural É moi apreciada, con ela fanse teas moi finas e bonitas para fabricar pañoletas, blusas, camisas, vestidos... A seda é moi cara porque se mecesitan moitos, moitos casulos para facer un vestido.
O fío de seda é producido polos vermes de seda adultos: Os Bombix Mori  
O verme da seda: Bombix Mori
 
A SÚA VIDA COMA VERMES
Os Bombix Mori, coma todos os insectos nacen de ovos. Uns ovos negros, diminutos e peludiños. Pasan pechados neles case un ano, dende que a súas nais, unhas lindas e brancas bolboretas os deixaron pegados ás paredes da caixa e na tea que lle puxo a profe o ano pasado. Nacen a principios de primavera, cando lle comezan a saír as follas ás árbores de moreira das que se alimentan. Aínda que o seu primeiro alimento é a cáscara do seu ovo que é moi nutritivo.

A bolboreta poñendo ovos



Follas e froitos da moreira




O Bombix Mori na súa primeira idade

 Cando os vermes son pequeniños están na primeira idade e comen as folliñas tenras, despois crecen e para podelo facer teñen que mudar a pel que lle queda pequena. Mudan catro veces de pel. Cando son grandes comen e comen sen parar, son insaciables! e se poñen moi gordiños

Que gordiños!

Ata que un bo día, un primeiro, fai un casulo moi ben feitiño e pouco a pouco todos fan os seus casulos, nas esquiniñas da caixa e nos buratiños dos cartóns de ovos que lle poñemos, porque sabemos que lles gusta. Cada verme tarda catro días en rematalo.

Os vermes tardan 4 días en facer os casulos
 Dentro dos casulos están moi cómodos e se transforman en bolboretas.
Esta fase da súa vida que dura uns 17 días chámase metamorfose, porque se transforman en crisálidas, tamén chamadas pupas ou imagos 


A SÚA VIDA COMA BOLBORETAS
As bolboretas teñen que segregar un líquido moi ácido para furar o casulo e poder saír.
Cando saen son machos e femias. As femias son máis grandes pois teñen que poñer os ovos. 

Bolboretas apareándose
 Durante esta fase non comen, só se aparean e poñen os oviños que primeiro son amarelos e pouco a pouco van cambiando a castaño. Pasará un ano, ata a próxima primavera, para que nazan as novas crías.

HISTORIA DA SEDA

Conta unha lenda que un emperador chinés tiña unhas árbores no seu xardín ás que lles desaparecían as follas. Un bo día díxolle a unha princesiña que tiña que estar todos os días vixiándoas ata que descubrira quen llas roubaba. A princesiña sentouse debaixo daquelas árbores. Os días pasaban e non lograba ver ao ladrón das follas. Pero un bo día, á hora de tomar o té, plaf! algo caera dentro da súa taza. Ao intentar sacalo notou que algo pegañento se lle quedaba no seu dediño, era fío!, fío e ... máis fío! e claro, mirou para enriba e descubriu aos causantes do estrago nas follas: vermes e... máis vermes!
Cando llo contou ao emperador, este fíxolle prometer que sería un segredo e que si non o sabía gardar...  cortaríalle a cabeza!
A seda chegou a Europa por medio duns monxes que conseguiron sacala do país metendo os ovos nos seus bastóns.
Séculos máis tarde, os comerciantes venecianos comerciaron coa seda, creándose moitas fábricas na antiga Italia. Logo o mercado da seda extendeuse a Francia e pouco tempo despois comezouse a comerciar en Inglaterra, para logo empezala a levar ás Américas.
Marco Polo foi un comerciante veneciano que fixo moitos viaxes á China 


COMO SE EXTRAE A SEDA
Este ano no cole fixéronnos unha demostración: Os casulos métense en auga quente para que ablanden. Deste modo pódese tirar do fío, que pode chegar a medir uns 1.500 metros. A medida que vai saíndo o fío  se pasa a unha devanadora para logo facer os novelos. As teas fanse en telares. 
Tear de seda
 Hay moitos tipos de teas de seda: Transparentes coma o organdí a  organza e a musselina moi suaves coma o satén ou máis fortes coma o crep e o crespón. Estas teas tan especiais utilízanse para facer traxes de noiva e de festa. Vímolas na exposición que houbo no cole.

Traballo realizado por:
Andrea P., Andrea F.,Amelia, Claudia, Carmela, Eva, Martín, Rosalía, Lara, Laura B., Laura V., Lucía, Brais, Sergio. 

                 
                                                                                                                       

martes, 13 de marzo de 2012

La seda

Ayer asistimos a una actividad muy interesante pues vimos como se extraía la seda de los capullos y también nos contaron la leyenda de cómo se descubrió la seda:
La seda se descubrió en China, un emperador tenía unos árboles en su jardín que no sabía como se llamaban, el problema era que. al llegar la primavera, cada día le desaparecían más y más hojas. Un buen día se le ocurrió la idea de encomendarle la vigilancia del jardín a una princesa para que averiguara quien le robaba las hojas.
La princesa se fue al jardín, se sento bajo el árbol y... ¡plaf! algo había caído en su té. Entonces, al intentarlo sacar, notó algo pegajoso en su dedo, era el hilo de seda. Salió hilo y más hilo. La princesa miró hacia arriba y vio ¡miles de capullos! ¡miles de gusanos de la seda!
La princesa fue enseguida a contárselo al emperador  y el emperador dictaminó que eso sería un secreto y amenazó al que lo contara con rebanarle la cabeza.
Pasado el tiempo, unos monjes que conocían el secreto y querían viajar a otros países, pero que estaban hartos de guardar el secreto, metieron los huevos en sus bastones y le contaron el secreto a todos. Y así fue como el mundo conoció la seda

martes, 31 de enero de 2012

La Mariposa Clara


Habia una vez una mariposa que se llamaba Clara,era muy buena y cariñosa con su madre y los vecinos, pero... no sabia volar sumadre le daba clases de vuelo, cuanto mas lo intentaba peor le salía .Su madre estaba  muy preocupada por ella, entonces se le ocurrió una idea: tenia que llevarla al arbol más alto y desde allí la tiraría.  Tenía que intentarlo era la mejor idea. Entonces subieron al árbol más alto y desde allí la tiraría era la mejor idea entonces subieron al arbol, su madre la empujó y al caerse aprendió a volar  y... mariposín mariposado este cuento se ha acabado.

miércoles, 2 de noviembre de 2011

LA CALABAZA PARLANCHINA

Hace mucho tiempo había una calabaza que era diferente a las demás calabazas porque podía hablar y andar. Undía Un día iba paseando cuando una bruja pasó delante de ella y le dijo que fuera a su castillo a comer, pero la encerró en su calabozo.
La bruja comía calabazas y se la iba a comer cuando la calabaza parlanchina encontró una salida y escapó de alli  y descubrio´ que no se habla con desconocidos.
Amelia

martes, 18 de octubre de 2011

MI CUMPLE


El domingo pasado me hicieron  una fiesta de cumpleaños  en la casa de mis abuelos en Piñor, fue toda mi familia mas cercana y me regalaron muchas cosas como por  ejemplo un libro de Campanilla. La tarta era de galleta y chocolate, estaba muy rica y ayudé a hacerla con mi madre la noche anterior.
Amelia

viernes, 27 de mayo de 2011

TODO É UN CONTO (Obra de teatro)

Ayer fui al auditorio a representar la obra de teatro: TODO É UN CONTO, con mis compañeros del cole. No me puse nerviosa delante de tanta gente que nos aplaudía mucho, al acabar nos dieron un diploma y chuches.

Amelia

miércoles, 25 de mayo de 2011

LA MARIQUITA Y LA MARIPOSA


Había una vez una mariquita que vivía en una flor y  un día encontró una mariposa y se hicieron muy amigas.
Un dia la mariquita se perdio y la mariposa empezó a volar y la encontró y nunca más volvió a perderse.
Amelia

lunes, 28 de marzo de 2011

CAÍDA DE UN DIENTE

El viernes  iba en el coche bajando de Piñor con mis padres y mi hermana. Noté que un diente, que se movía diías atrás, empezó a moverse mucho. Decidí armarme de valor y tiré de él hasta arrancarlo, lo guarde en mi mano hasta llegar a casa donde lo puse debajo de mi almohada. Esa noche dormí con la ilusión de que el Ratoncito Pérez me dejara nuevamente dinero ( y van unas cuantas), cosa que hizo otra vez. Después comprobé que Pérez lo había guardado con los demás en la caja en la que mamá colecciona todos mis caídos dientes.
Amelia

viernes, 11 de marzo de 2011

ENTROIDO 2011


El  viernes fuí a la fiesta del cole disfrazada de bruja, me lo pasé muy bién y me gustó  mucho.El domingo fui al desfile de Ourense con mis primos de Bilbao y cogimos muchos caramelos.Finalmente el martes fui al desfile da  Valenzá y. a parte de gustarme mucho las carrozas, me gustó más el globo gigante en forma de caballo que me regaló mi abuelo, en este desfile fui disfrazada de dama antigua.
Amelia

martes, 18 de enero de 2011

MARIO


Por mi cumple me regalaron una pecera en la cual puse un pez con el nombre de Mario. Era de color naranja y dorado, nadaba muy bien y parecia feliz. De repente un día dejó de nadar y comer hasta ayer que murió. Yo lo queria mucho.

Amelia